شهر مادرید چندین موزه زیبا دارد که دیدن هر کدام شان محتاج صرف وقتی در خور است . من تاکنون از سه تای آنها که مهم ترین شان هم بوده اند بازدید کرده ام . اولی موزه El Prado که در واقع آرشیو سلطنتی اسپانیاست و شامل آثاری از گویا و ولازکز می باشد . دومی موزه Thyssen است که حاوی مجموعه نقاشی هایی است که توسط یک فرد ثروتمند به نام تیسن جمع آوری شده اند ولی پس از مرگ او ، توسط دولت اسپانیا خریداری شده و  در این موزه به نمایش گذارده شده اند . نقاشی های این موزه مربوط به آثاری از قرن پانزدهم میلادی تا زمان معاصر است و طیف متنوعی از نقاشان را در بر می گیرد . در موزه سوم که Centro de Arte Reina Sofia نام دارد مجموعه ای از نقاشی های سنتی و مدرن به نمایش گذاشته شده است . نکته مهم در مورد این موزه نمایش چندین اثر از پابلو پیکاسو هنرمند معروف اسپانیایی و متعلق به مکتب کوبیسم است . گرچه بیشتر آثار موجود از پیکاسو به صورت مجسمه (sculpture) بود ولی مهم ترین آنها در واقع نقاشی بود که در واقع ترسیم کننده احساس پیکاسو پس از حمله هوایی آلمان به ناحیه گرنیکای اسپانیا در جریان جنگ داخلی اسپانیاست . این تابلو که در سال ۱۹۳۷ ترسیم شده ، به شدت نمادین است و تفسیر آن محتاج آشنایی با نمادهایی که پیکاسو برای بیان مقصودش آنها را بکار می گرفته است . حقیقت اش را بگویم . هر چقدر بیشتر به این تابلو خیره می شدم بیشتر دل نگران و دل تنگ می شدم . چرا که با خودم اخبار مربوط به گردش شبح جنگ دور سر ایران را مرور می کردم و با آنچه که پیکاسو از جنگ تصویر کرده بود تطبیق می دادم . در یک کلام ، حالم به شدت گرفته شد .  اگه میخواین بفهمین جنگ یعنی چه ، این تابلو رو همراه با توضیحاتش در اینجا ببینین . ( مخصوصا این نکته توی این مقاله جالبه که نوشته یک نسخه از این نقاشی بصورت پرده ای در ورودی شورای امنیت سازمان ملل متحد نصب شده تا هشداری باشه در مورد خطرات و بدی های جنگ . بعد نوشته که سال ۲۰۰۳ وقتی وزیر خارجه آمریکا می خواسته در مورد حمله به عراق کنفرانس مطبوعاتی بده ، روی این نقاشی رو می پوشونن . عجب دنیایی واقعا )