تبليغاتX
جبرئیل عشق - چالش های فرهنگی مهاجرت ....
جبرئیل عشق
بالی نیست آیت پروازی هست کس نیست رشته ی آوازی هست
چالش های فرهنگی مهاجرت ....

در سایت بی بی سی گزارشی خوندم از یک میزگرد در استرالیا که به بررسی چالش های فرهنگی مهاجران ایرانی در استرالیا پرداخته بود . برام جالب بود که یکی از اساتید حاضر به این نکته دقیق اشاره کرده بود که ایرانی ها مهاجران خوبی نبوده اند . اگه این واقعیت تاریخی رو در کنار این اصل بذاریم که هجرت سرآغاز تمدن می تونه باشه ، به نتایج قابل تاملی می رسیم ... 

"ایرانیان در طول تاریخ خود مهاجرین خوبی نبوده اند"

دکتر صاحبی ( دکترای روان شناسی بالینی از دانشگاه نیو ساوت ویلز ) از دیدگاهی تاریخی در خصوص مهاجرین ایرانی چنین می گوید:" ما ایرانیان بلحاظ تاریخی هیچگاه مهاجرین خوبی نبوده ایم. اگر در طی دوران ۲۵۰۰ سال پیش که ایرانیان شروع به مهاجرت کردند نگاه کنیم می بینیم که ایرانیان هیچگاه مهاجرین راضی نبوده اند.

بعنوان مثال بدلایل دینی، زرتشتیان بخاطر ورود اسلام به ایران به هندوستان مهاجرت کردند اما هنوز که هنوز است خود را پارسیان می نامند نه هندی و هویتی کاملاً ایرانی دارند و هنوز هند را بعنوان سرزمین خود نپذیرفته اند. "

دکتر صاحبی معتقد است که ایرانیان به دلیل علقه های عاطفی شدید نسبت به وطن، ونگرش تاریخی نسبت به غربت کلاً فرایند مهاجرت را خوب طی نمی کنند و همواره در ذهن و زبانشان باز گشت به وطن است، از این رو "ایرانیان بیشتر میل به گذشته دارند تا نگاه به جلو و تلاش برای ریشه دواندن در فرهنگ و اجتماع میزبان. البته این را نباید به معنی این گرفت که ایرانیان شهروند خوبی نیستند. موضوع، پذیرش ذهنی این جابجایی جغرافیایی است که برای ایرانیان همواره دشوار بوده است. از این رو دغدغه و ذهنیت فعالشان همواره متمرکز بر ایران بوده است و همین مانع از آن می شود که در سرزمین جدید بطور کامل استقرار پیدا کنند."

وی درباره مهاجر خوب می گوید: "‌ مهاجر خوب آمادگی این را دارد که با نظام باورها و نردبان ارزشهای جامعه جدید خود را منطبق کند. یعنی بسیاری از موضوعات ارزشی یا انتظارات و باورها و سلیقه هایی که به فرهنگ اولیه تعلق دارد و امکان عمل کردن به آن در فرهنگ میزبان وجود ندارد و یا اصلا در متن اجتماع جدید فاقد معناست را کنار بگذارد.

در ادامه بحث، دکتر صاحبی درباره عدم رضایت مندی و سازگاری ایرانیان در محیط زندگی جدید گفت: "مادری از روستا به شهر مهاجرت کرده بود و بعد از چهل سال می گفت ننه جان این میوه های شهر که اصلاً مزه ندارد و میوه های دهات خودمان خیلی بهتراست! کسی که از شهرستان به مرکز استان مهاجرت می کند باز می گوید که شهرستان ما خیلی بهتر است و تا آخر عمر دنبال این است که بازنشسته شود و به شهرستانش بازگردد. آن کسی که از شهرستان به تهران می آید باز می گوید که این تهران چیست و دوست دارد که از تهران به شهرشان باز گردد. بعد هم که از ایران به استرالیا می آیند می گویند که استرالیا کلی عیب دارد و هم میوه های ایران خیلی خوشمزه تر است و هم مردم ایران خوب هستند و هم مهمانی های ایران بهتر است و هم لباسهای ایران قشنگ تر است. یعنی همواره ذهن ایرانیان نصف در ایران زندگی می کند نصف در استرالیا."

+ نوشته شده در  یکشنبه چهاردهم بهمن 1386ساعت 3:7  توسط منصور |